„Paracetamol Challenge” i inne niebezpieczne internetowe wyzwania – ważny apel do uczniów i rodziców

„Paracetamol Challenge” i inne niebezpieczne internetowe wyzwania – ważny apel do uczniów i rodziców

W ostatnim czasie w mediach społecznościowych znów pojawiło się niebezpieczne zjawisko – tzw. „Paracetamol Challenge”. To kolejny z serii pseudo-modnych internetowych „wyzwań”, które z pozoru mogą wyglądać jak zabawa, ale w rzeczywistości stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia młodych ludzi.

Na czym polega „Paracetamol Challenge”?

To niebezpieczne „wyzwanie” polega na spożyciu dużej ilości tabletek paracetamolu – popularnego leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego – w celu „sprawdzenia swojej odwagi” lub „zdobycia lajków” w internecie.
Niektórzy uczestnicy nagrywają filmiki, pokazując, ile tabletek połknęli, i udostępniają je w mediach społecznościowych.

Dlaczego to tak groźne?

Paracetamol jest bezpieczny tylko wtedy, gdy stosuje się go zgodnie z zaleceniami lekarza lub instrukcją na opakowaniu. Przedawkowanie może prowadzić do:

  • poważnego uszkodzenia wątroby,
  • zaburzeń pracy serca i nerek,
  • śpiączki,
  • a nawet śmierci.

Leczenie skutków zatrucia paracetamolem jest trudne i często wymaga hospitalizacji. Nawet jeśli początkowo osoba nie czuje się źle, po kilku godzinach lub dniach może dojść do tragicznych konsekwencji.

Nie tylko paracetamol – inne niebezpieczne „challenge”

Internet pełen jest podobnych wyzwań, które udają zabawę, a w rzeczywistości prowadzą do tragedii. Oto kilka przykładów:

  • „Cinnamon Challenge” – próba zjedzenia łyżki cynamonu bez popicia. Może powodować duszności, kaszel i uszkodzenie płuc.
  • „Benadryl Challenge” – przyjmowanie dużej ilości leku przeciwalergicznego w celu wywołania halucynacji. Grozi zatrzymaniem akcji serca.
  • „Choking Challenge” (Blackout Challenge) – celowe odcinanie sobie dopływu tlenu, aby wywołać chwilowe omdlenie. Już po kilku sekundach może dojść do trwałego uszkodzenia mózgu lub śmierci.
  • „Skull Breaker Challenge” – uczestnicy „dla zabawy” podcinają nogi osobie stojącej pośrodku, co często kończy się poważnymi urazami głowy, kręgosłupa i złamaniami kończyn.

Dlaczego młodzi ludzie w to wchodzą?

Presja rówieśnicza, chęć bycia zauważonym w sieci, zdobycia polubień i followersów – to tylko niektóre powody.
Warto pamiętać, że media społecznościowe często tworzą złudne poczucie akceptacji, a skutki takich działań są realne i nieodwracalne.

Co możemy zrobić?

  • Rozmawiajmy z dziećmi o tym, co oglądają w internecie.
  • Uczmy krytycznego myślenia – że nie wszystko, co modne w sieci, jest warte naśladowania.
  • Reagujmy, gdy zauważymy niepokojące zachowania, nagrania lub rozmowy.
  • Zgłaszajmy niebezpieczne treści w mediach społecznościowych.

Dla rodziców: jak rozpoznać i reagować na zagrożenia w sieci

  • Zainteresuj się tym, co ogląda Twoje dziecko – zapytaj, jakie treści śledzi na TikToku, Instagramie czy YouTubie.
  • Nie oceniaj od razu – młodzi ludzie często nie rozumieją w pełni skutków takich zachowań. Warto rozmawiać spokojnie i tłumaczyć, dlaczego dane wyzwania są groźne.
  • Ustal zasady korzystania z internetu – ograniczenie czasu ekranowego i wspólne przeglądanie treści może pomóc wychwycić niepokojące trendy.
  • Zwracaj uwagę na nagłe zmiany zachowania – apatia, lęk, unikanie rozmów, nagłe zainteresowanie lekami czy dziwne filmiki mogą być sygnałem ostrzegawczym.
  • W razie potrzeby szukaj pomocy – rozmowa z pedagogiem szkolnym, psychologiem lub specjalistą ds. uzależnień może uratować zdrowie, a nawet życie dziecka.

Pamiętaj – nie jesteś sam/a

Rodzice i opiekunowie mogą zawsze liczyć na wsparcie szkolnego psychologa i pedagoga.
Jeśli cokolwiek budzi Twój niepokój – zachowanie dziecka, jego nastrój, rozmowy lub treści, które ogląda – nie wahaj się skontaktować ze szkołą.
Wspólnie możemy pomóc dziecku zrozumieć zagrożenia i znaleźć bezpieczne sposoby radzenia sobie z emocjami oraz presją rówieśniczą.

Bezpieczeństwo i zdrowie są ważniejsze niż jakiekolwiek „lajki”.
Zachęcamy wszystkich uczniów, by w razie wątpliwości lub problemów rozmawiali z wychowawcą, pedagogiem szkolnym lub psychologiem.
Pamiętajmy – świadomość i rozmowa to najlepsza profilaktyka.