Realizacja głoski “sz”

Patrycja Dębowska

Głoskę sz wymawia się nieco podobnie do głoski cz. Różnica polega na tym, że czubek
języka nie dotyka już miejsca za wałkiem dziąsłowym, tylko tworzy z nim szczelinę
(jest bardzo blisko). Można powiedzieć, że sz to druga faza wymowy głoski cz. Gdy
powietrze przeciska się przez szczelinę między czubkiem języka a wałkiem dziąsłowym powstaje głoska “sz”.

My dodatkowo w trakcie utrwalanie głoski urozmaiciliśmy zadanie i zaangażowaliśmy nasze ręce do tworzenia obrazu graficznego głoski z koralików nawleczonych na sznurek.


SPOSÓB I

Są dwa sposoby nauki wymowy głoski “sz” :

  1. Usiądź przed lustrem.
  2. Czubkiem języka dotknij miejsca za wałkiem dziąsłowym (tak jak przy głosce cz).
  3. Nastąpnie zbliż zęby dolne i górne.
  4. Zrób „dzióbek” (jak przy głosce cz).
  5. W takim układzie języka, zębów i warg – trzeba delikatnie dmuchnąć (tak jak
    dmuchasz na świeczki).
  6. Szum, który usłyszysz, to głoska sz.

SPOSÓB II

  1. Usiądź przed lustrem.
  2. Wymów kilkakrotnie głoskę cz. Sprawdź miejsce języka, zbliżenie zębów i układ
    warg („dzióbek”).
  3. Teraz spróbuj „przedłużyć” cz.
  4. Przedłużana głoska cz – zmieni się w sz. Usłyszysz: czszszszsz… Zapamiętaj ułożenie
    języka przy sz.
  5. Staraj się wymawiać “cz” bardzo delikatnie, a następnie redukować, aby pozostało tylko “sz”.

szu, szo, sza, sze, szy
uszu, oszo, asza, esze, yszy
usz, osz, asz, esz, ysz


szampon, szafa, szalik, szansa, szary, szukać, szuflada, szeroki, sześć, szynka, szybko,
szyja, szyba, nasza, wasza, uszy, muszę, poszedł, pieszo, groszek, zeszyt, ruszać, straszyć, kieszeń,
kaszel, pisze, kosz, grosz, dorsz, busz, flesz, gulasz, klosz.


Muszę szybko przypomnieć sobie ten wiersz o deszczu.
Pisarz ze Szwecji straszy, że nie napisze już żadnej książki.
Większy i mniejszy, wyższy i niższy, grubszy i chudszy, gorszy i lepszy – wszyscy chcą
być szczęśliwi.
Jeszcze nie przyzwyczaiłem się do waszej szczególnej potrawy z szynki, pietruszki,
zielonego groszku, chrzanu i pieprzu.
Trzy szare myszki przeniosły swoje mieszkanie z szuflady pod szafę.
Tomasz był szczupłym mężczyzną, miał szczerą twarz, a na szyi zawsze nosił szalik.