Dane z 2015 roku dotyczące zdiagnozowanych zaburzeń psychicznych i zachowania wśród dzieci i młodzieży wskazywały na 9% spośród wszystkich dzieci w kraju. W porównaniu do lat poprzednich wskazuje to na tendencję wzrostową. Dodatkowo jest to odsetek dzieci, które otrzymały pomoc psychiatryczną, psychologiczną – odpowiednią diagnostykę i terapię.
Ile aktualnie dzieci cierpi na zaburzenia psychiczne? Ile z nich otrzymuje profesjonalną pomoc? Ile z nich może liczyć na wsparcie osób dorosłych?
Niestety nie da się udzielić odpowiedzi na te pytania… Są sytuacje, w których najmłodsi przeżywający cierpienie, w związku z doświadczaniem depresji, zaburzeń lękowych, zachowania, emocjonalnych oraz uzależnień i nie otrzymują oni potrzebnego wsparcia. To niezwykle smutne i frustrujące.
Jak możemy pomóc?
Zapewnić dziecku odpowiednią przestrzeń do rozwoju – dbając o jego prawa, potrzeby i nie lekceważąc uczuć – jednocześnie pracować nad jasnymi granicami oraz przekazywaniem wartości.
Rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać – okazać uwagę dziecku w jego zainteresowaniach, nastrojach – traktując go z poszanowaniem.
Gdy widzimy niepokojące zachowania dziecka – należy reagować… Wsparcie dorosłych, gdy dziecko przeżywa coś trudnego, przekraczającego jego możliwości adaptacji i radzenia sobie jest niezwykle istotne. Czasem warto zasięgnąć porady u specjalisty.
Pamiętajmy, że zaburzenia psychiczne występujące u dzieci, jeśli nie mają podłoża biologicznego, mogą być spowodowane długotrwałym doświadczaniem stresu, niezaspokojonymi potrzebami, traumą, czy kryzysem rozwojowym – dlatego tak ważne jest, by zapewnić odpowiednie warunki do zdrowego rozwoju. Przede wszystkim chodzi tu o silną, bezpieczną więź z dzieckiem i przestrzeń…
“Ludzie są tak niezwykli jak zachody słońca, jeśli pozwolisz im takimi być. Kiedy patrzę na zachód, nie łapię się na mówieniu: „Rozjaśnij nieco pomarańcz w prawym rogu.” Nie próbuję kontrolować zachodu. Oglądam go z zachwytem nad tym, jak się rozprzestrzenia.” – Carl Rogers
Umożliwienie rozwoju, zadbanie o głęboką relację, jasne granice, wsparcie i zainteresowanie może pomóc w zdrowieniu dzieci, u których zaburzenia wystąpiły i jednocześnie działać profilaktycznie dla dzieci zdrowych.
Bibliografia:
Zubrick, Stephen & Silburn, Sven & Burton, Paul & Blair, Eve. (2000). Mental Health Disorders in Children and Young People: Scope, Cause and Prevention. The Australian and New Zealand journal of psychiatry. 34. 570-8.
Teleon, A., Włoszczak-Szubzda, A. (2019). Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży w Polsce a rola rodziny. Med Og Nauk Zdr., 25(1), 6-11.
Zdjęcia: Jacqueline Macou – Pixabay, J. Ketelaars – Pixabay.