Historia naszej szko\u0142y jest zarazem histori\u0105 szkolnictwa w naszym rejonie.<\/p>\n
140 letni\u0105 histori\u0119 szko\u0142y opracowano na podstawie broszury<\/p>\n
\u201eHistoria Szko\u0142y w Le\u015bmierzu. Wydanie jubileuszowe z okazji 120 lecia istnienia.\u201d <\/p>\n
Historia najnowsza zosta\u0142a opracowana przez Pani\u0105 El\u017cbiet\u0119 Okonkosk\u0105 – nauczycielk\u0119 historii.<\/p>\nngg_shortcode_0_placeholder\n
1879 – 1925<\/b><\/p>\n
\n
Nie posiadamy dokumentu stwierdzaj\u0105cego rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y w Le\u015bmierzu.<\/p>\n
Najstarsz\u0105 wzmiank\u0119 na ten temat znajdujemy w s\u0142owniku geograficznym Kr\u00f3lestwa Polskiego i innych kraj\u00f3w s\u0142owia\u0144skich (Warszawa 1884 r.t.5, s. 156). Brzmi ona: “Jest tu szko\u0142a pocz\u0105tkowa fabryczna ewangelicka, z wyk\u0142adem w trzech j\u0119zykach”<\/i>.<\/p>\n
W S\u0142owniku geograficznym informacje o poszczeg\u00f3lnych miejscowo\u015bciach drukowano wg porz\u0105dku alfabetycznego. Le\u015bmierz znalaz\u0142 si\u0119 w pi\u0105tym tomie, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 w 1884 r. Zanim przyst\u0105piono do wydawania S\u0142ownika (t. l w 1880r) kilka lat gromadzono informacje o miejscowo\u015bciach (patrz1.1 , przedmowa z listopada 1879r). Zatem notatka o funkcjonuj\u0105cej szkole fabrycznej w Le\u015bmierzu zosta\u0142a sporz\u0105dzona najp\u00f3\u017aniej w 1879 roku.<\/p>\n
Wydaje si\u0119, \u017ce nauczanie szkolne odbywa\u0142o si\u0119 tu jeszcze wcze\u015bniej. W \u015bwietle posiadanych dokument\u00f3w nie jeste\u015bmy dzi\u015b w stanie tego udowodni\u0107.<\/p>\n
Szko\u0142a fabryczna w Le\u015bmierzu przyjmowa\u0142a dzieci robotnik\u00f3w pracuj\u0105cych w fabryce i rolnym maj\u0105tku cukrowni bezp\u0142atnie. Uczy\u0142a czytania , pisania, rachunk\u00f3w i katechizmu. Przy szkole istnia\u0142a tak\u017ce ochronka, w kt\u00f3rej matki zostawia\u0142y ma\u0142e, nie ucz\u0105ce si\u0119 jeszcze pociechy.<\/p>\n
XIX – wieczna szko\u0142a mie\u015bci\u0142a si\u0119 w nie istniej\u0105cym dzi\u015b drewnianym budynku, “w ciasnych salkach nie mog\u0105c pomie\u015bci\u0107 licznego zast\u0119pu dzieci”. Dlatego z inicjatywy administratora Towarzystwa Przemys\u0142owego Le\u015bmierz W\u0142adys\u0142awa Boettichera ok. 1899\/1900r. wzniesiono nowy gmach szkolny. S\u0142u\u017cy on do dzi\u015b ( po kilku remontach i rozbudowie) kolejnym pokoleniom dzieci i m\u0142odzie\u017cy.<\/p>\n
Wzniesiony sto lat temu budynek szkolny by\u0142 funkcjonalny, bardzo nowoczesny, du\u017cy, murowany, o\u015bwietlony elektrycznie, skanalizowany, centralnie ogrzewany, posiada\u0142 wysokie i przestronne sale lekcyjne. Mo\u017cna rzec, ze spe\u0142ni\u0142by dzisiejsze standardy. Wewn\u0105trz budynku mie\u015bci\u0142y si\u0119 toalety.<\/p>\n
Pod\u0142ogi w salach lekcyjnych i na korytarzu pokryte by\u0142y br\u0105zowo \u2013 czarn\u0105 substancj\u0105 tzw. py\u0142och\u0142onem, kt\u00f3ry neutralizowa\u0142 kurz.<\/p>\n
Jeszcze w 1913 r. w Le\u015bmierzu by\u0142a szko\u0142a czteroklasowa, koedukacyjna tj. dla dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w. Zaj\u0119cia odbywa\u0142y si\u0119 w trzech j\u0119zykach: rosyjskim – Le\u015bmierz znajdowa\u0142 si\u0119 w zaborze rosyjskim, niemieckim – z uwagi na mieszkaj\u0105cych w osadzie 100 obywateli II Rzeszy i polskim – w tym j\u0119zyku nauczano Polak\u00f3w religii katolickiej. W czasie wojny \u015bwiatowej lub tu\u017c po jej zako\u0144czeniu zmniejszono liczb\u0119 oddzia\u0142\u00f3w do trzech.<\/p>\n
W 1923 r. dzi\u0119ki staraniom Rady Pedagogicznej zosta\u0142 zakupiony dla szko\u0142y sztandar.<\/p>\n
1926 – 1938<\/b><\/p>\n
\n
Czas I wojny \u015bwiatowej doprowadzi\u0142 do zubo\u017cenia Towarzystwa Przemys\u0142owego Le\u015bmierz, a to do ch\u0119ci uwolnienia si\u0119 od ci\u0119\u017car\u00f3w ponoszonych na szkolnictwo. Towarzystwo zwr\u00f3ci\u0142o si\u0119 do w\u0142adz szkolnych z wnioskiem o upa\u0144stwowienie prywatnej szko\u0142y fabrycznej. 15.X.1926r. odda\u0142o bezp\u0142atnie gmach szkolny wraz z umeblowaniem i pomocami naukowymi w\u0142adzom o\u015bwiatowym. Jednocze\u015bnie w\u0142adze o\u015bwiatowe podnios\u0142y stopie\u0144 organizacyjny szko\u0142y z 3 klas na 4 klasy oraz w\u0142\u0105czy\u0142y do obwodu szkolnego okoliczne wioski. Po upa\u0144stwowieniu opr\u00f3cz zajmowanych dotychczas 3 sal lekcyjnych, szto\u0142a przej\u0119\u0142a w posiadanie ca\u0142y gmach, czyli jeszcze 2 sale, w kt\u00f3rych dot\u0105d mie\u015bci\u0142a si\u0119 ochronka.<\/p>\n
Z dniem l wrze\u015bnia 1929 r. w\u0142adze Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego w \u0141odzi podnios\u0142y stopie\u0144 organizacyjny szko\u0142y do 6-u klas, a rok p\u00f3\u017aniej, l wrze\u015bnia 1930 r. do 7-u klas. Do wybuchu wojny dziewi\u0119\u0107 rocznik\u00f3w tutejszej m\u0142odzie\u017cy zdoby\u0142o pe\u0142ne, podstawowe wykszta\u0142cenie.<\/p>\n
Z inicjatywy Rady Pedagogicznej 21 maja 1930 r. nadano szko\u0142\u0119 w Le\u015bmierzu imi\u0119 \u017cyj\u0105cego w I po\u0142owie XIX wieku patrioty, poety i “przyjaciela dzieci” Stanis\u0142awa Jachowicza. Z notatek S. Skupie\u0144skiego wynika, \u017ce uczyniono tak m in. ze wzgl\u0119du na znajduj\u0105ce si\u0119 w \u015bcianie frontonu gmachu szko\u0142y popiersie Jachowicza. Kiedy i przez kogo zosta\u0142 wykonany \u00f3w wizerunek poety nie wiadomo.<\/p>\n
Kierownikiem szko\u0142y jeszcze w 1920 r. zosta\u0142 Stefan Skupie\u0144ski. Dzi\u0119ki zachowanym jego notatkom wiemy, \u017ce w roku szkolnym 1930\/31 zapisa\u0142o si\u0119 do szko\u0142y w Le\u015bmierzu ponad 400 dzieci, kt\u00f3rych w 10-u oddzia\u0142ach uczy\u0142o 8 nauczycieli. Zatem klasy by\u0142y przepe\u0142nione, liczy\u0142y ponad 40 dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w.<\/p>\n
Uczniowie nosili granatowe fartuchy na co dzie\u0144, a od \u015bwi\u0119ta granatowe mundurki obszyte trzema bia\u0142ymi ta\u015bmami.<\/p>\n
Dbano o rozw\u00f3j patriotyczny i religijny. Bardzo uroczyste by\u0142y obchody 3 Maja. W tym dniu uczniowie pod opiek\u0105 nauczycieli parami szli ze sztandarem szko\u0142y do ko\u015bcio\u0142a, \u015bwi\u0119towano tak\u017ce uroczysto\u015b\u0107 patrona m\u0142odzie\u017cy ‘. Stanis\u0142awa Kostki (18 wrze\u015bnia). Msz\u0105 \u015bw. w ko\u015bciele rozpoczynano i ko\u0144czono ka\u017cdy rok szkolny, a w ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 uczniowie chodzili parami do le\u015bmierskiej \u015bwi\u0105tyni na Msz\u0119.<\/p>\n
Istotnym elementem wychowania by\u0142o harcerstwo. Przy szkole dzia\u0142a\u0142o 1916\/17 r. Powsta\u0142a m\u0119ska dru\u017cyna im. T. Ko\u015bciuszki i \u017ce\u0144ska im M. Konopnickiej. 8 kwietnia 1917 r. otrzymali sztandar. Pierwszym opiekunem harcerzy by\u0142 ks. S. Sucha\u0144ski, p\u00f3\u017aniej S. Skupie\u0144ski, dru\u017cynow\u0105 Jadwiga Sob\u00f3r. Le\u015bmierscy harcerze uczestniczyli we wszystkich szkolnych uroczysto\u015bciach. Pocz\u0105wszy od 1931 r. co rok organizowali letnie obozy w pobliskich miejscowo\u015bciach. W 1935 r. harcerze z le\u015bmierskiej szko\u0142y uczestniczyli w odbywaj\u0105- m si\u0119 w Spal\u0119 \u015awiatowym Zlocie Skaut\u00f3w.<\/p>\n
Bardzo aktywne w tutejszej Szkole by\u0142o ko\u0142o PCK. Dzia\u0142a\u0142a pomoc kole\u017ce\u0144ska. Cukrownia opiekowa\u0142a si\u0119 dzie\u0107mi swoich pracownik\u00f3w zapewniaj\u0105c; im bezp\u0142atne podr\u0119czniki, zeszyty, atrament, o\u0142\u00f3wki, stal\u00f3wki.<\/p>\n
Nauczyciele doskonalili swoje umiej\u0119tno\u015bci, m. in. uczestnicz\u0105c cztery razy do roku w lekcjach pokazowych i dyskusjach. Kierownik le\u015bmierskiej szko\u0142y S. Skupie\u0144ski przez wiele lat przewodniczy\u0142 takim zebraniom pedagog\u00f3w, organizowanym w szko\u0142ach gminy Tum i Le\u015bmierz.<\/p>\n
1939-1944<\/b><\/p>\n
\n
We wrze\u015bniu 1939r. mie\u015bci\u0142 si\u0119 w budynku szko\u0142y polski szpital polowy, sanitariuszkami by\u0142y nauczycielki.<\/p>\n
W czasie okupacji do listopada 1939r. odbywa\u0142y si\u0119 lekcje, p\u00f3\u017aniej Niemcy nie pozwolili na nauk\u0119 polskich dzieci. Pedagodzy z Le\u015bmierza podzielili losy tysi\u0119cy polskiej inteligencji. Aresztowani zostali przez gestapo w 1939 r. kierownik szko\u0142y Stefan Skupie\u0144ski i ks. kanonik Kazimierz Szyma\u0144ski. Pierwszy zmar\u0142 w obozie Mauthausen – Gusen w 1941 r. Jego prochy pochowano na cmentarzu w Tumie. Ks. Szyma\u0144ski zgin\u0105\u0142 w Dachau w 1941 r. Kazimierz Kotwicki w wyniku ran odniesionych na froncie straci\u0142 wzrok, Edmund Paw\u0142owski oficer rezerwy zosta\u0142 aresztowany przez NKWD i zamordowany wiosn\u0105 1940 r. w Katyniu.<\/p>\n
W budynku szkolnym znajdowa\u0142a si\u0119 hitlerowska administracja, dla kilku dzieci niemieckich zorganizowano tu nauk\u0119.<\/p>\n
Dzi\u0119ki zapobiegliwo\u015bci le\u015bmierzan, znajduj\u0105ce si\u0119 obok wej\u015bcia od strony po\u0142udniowej, popiersie patrona szko\u0142y zosta\u0142o ukryte i Niemcy nigdy nie dowiedzieli si\u0119 o jego istnieniu. Do dzi\u015b nie wiadomo natomiast co sta\u0142o si\u0119 z przedwojennym sztandarem szko\u0142y. \u015awiadkowie wspominaj\u0105, \u017ce widzieli \u00f3w sztandar jeszcze tu\u017c po okupacji.<\/p>\n
1945-2003<\/b><\/p>\n
\n
Zaledwie miesi\u0105c po wyzwoleniu Le\u015bmierza, kt\u00f3re nast\u0105pi\u0142o 18 I 1945r., gdy jeszcze trwa\u0142a wojna, Jan Pawlak przyst\u0105pi\u0142 do zorganizowania zaj\u0119\u0107 lekcyjnych. 26 II 1945r. zosta\u0142 kierownikiem tutejszej szko\u0142y. Pracy by\u0142o du\u017co. Czyta\u0107 i pisa\u0107 nie potrafi\u0142o sze\u015b\u0107 kolejnych rocznik\u00f3w m\u0142odzie\u017cy. Pierwszy rok szkolny po wojnie by\u0142 wyj\u0105tkowo kr\u00f3tki. Od ko\u0144ca lutego do l lipca 1945r. w szkolnych \u0142awach zasiad\u0142o 375 uczni\u00f3w. Naucza\u0142o ich 7 nauczycieli.<\/p>\n
Jeszcze przez kilka kolejnych lat klasy by\u0142y przepe\u0142nione, liczy\u0142y po 40 – 50 uczni\u00f3w. W pi\u0119ciu salach lekcyjnych na parterze nauka odbywa\u0142a si\u0119 na dwie zmiany. W 1954r. utworzono w sz\u00f3stym pomieszczeniu \u015bwietlic\u0119.<\/p>\n
Na pi\u0119trze mieszkali nauczyciele. Nie by\u0142o szatni, palta wieszano na korytarzu, nie zmieniano obuwia( by\u0142y py\u0142och\u0142ony). Uczniowie dzia\u0142ali w szkolnych organizacjach ZHP, PCK, LOP, SKO, jeszcze na pocz\u0105tku lat 60 -tych w Le\u015bmierzu istnia\u0142o szkolne ko\u0142o Odbudowy Warszawy, kt\u00f3re wysy\u0142a\u0142o pewne sumy pieni\u0119\u017cne na ten cel.<\/p>\n
W okresie stalinowskim szko\u0142a zosta\u0142a pozbawiona imienia Stanis\u0142awa Jachowicza, na szcz\u0119\u015bcie nie nadano jej innego “s\u0142usznego” patrona.<\/p>\n
W tamtych trudnych czasach mia\u0142 miejsce niezwyk\u0142y epizod w historii naszej szko\u0142y. Pod koniec 1958r. powsta\u0142 30 – osobowy zesp\u00f3\u0142 muzyczny z\u0142o\u017cony z uczni\u00f3w. Nauk\u0119 nut, a nast\u0119pnie gry na skrzypcach, mandolinie, flecie, akordeonie, perkusji i saksofonie prowadzi\u0142, z wielk\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105, p. J\u00f3zef Klimczak. Nie pracowa\u0142 w szkole, uczy\u0142 muzyki “z potrzeby serca”.<\/p>\n
Po kilku miesi\u0105cach systematycznych pr\u00f3b, zesp\u00f3l da\u0142 pierwszy kr\u00f3tki i udany wyst\u0119p w szkole. Min\u0119\u0142y nast\u0119pne miesi\u0105ce pracy i uczniowie wystawili dwugodzinn\u0105 bajk\u0119 muzyczn\u0105 “Kopciuszek”. Muzyk\u0119 i libretto napisa\u0142 p. Klimczak. By\u0142a orkiestra, ch\u00f3r, aktorzy, razem 60 uczni\u00f3w. Szyto stroje, robiono rekwizyty. W przygotowania zaanga\u017cowali si\u0119 nauczyciele i rodzice. Premiera “Kopciuszka” by\u0142a du\u017cym prze\u017cyciem dla le\u015bmierzan. Bajk\u0119 obejrzeli te\u017c mieszka\u0144cy \u0141\u0119czycy, a w ko\u0144cu us\u0142yszeli s\u0142uchacze w ca\u0142ej Polsce, gdy\u017c wyst\u0119p le\u015bmierskiej m\u0142odzie\u017cy zarejestrowa\u0142o Polskie Radio. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 zespo\u0142u przerwa\u0142a w 1960r. \u015bmier\u0107 p. Klimczaka.<\/p>\n
W okresie 1967 – 72, a nast\u0119pnie 1977 – 79 budynek szkolny zosta\u0142 poddany rozbudowie i remontowi. Podniesiono mury pierwszego pi\u0119tra, zmieniono dach, a pod\u0142ogi drewniane zamieniono na p\u0142ytki PCV.<\/p>\n
W latach 1986-92 wybudowano przestronn\u0105 sal\u0119 gimnastyczn\u0105, za\u015b w1997r. oddano do u\u017cytku “now\u0105 szko\u0142\u0119”, czyli cztery , dobrze wyposa\u017cone ,sale lekcyjne , s\u0142u\u017c\u0105cym klasom I – III.<\/p>\n
W 1993r. dzi\u0119ki staraniom Rady Pedagogicznej, Rady Rodzic\u00f3w i Samorz\u0105du Uczniowskiego przywr\u00f3cono Szkole Podstawowej w Le\u015bmierzu imi\u0119 Stanis\u0142awa Jachowicza oraz ufundowano nowy sztandar.<\/p>\n
Z dniem l I 1993r. szko\u0142a zosta\u0142a przej\u0119ta przez w\u0142adze Samorz\u0105dowe Gminy Ozork\u00f3w.<\/p>\n
Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej plac\u00f3wka funkcjonowa\u0142a jako szko\u0142a siedmioklasowa, od 1967r. jako o\u015bmioklasowa. By\u0142a te\u017c Szko\u0142\u0105 Zbiorcz\u0105.<\/p>\n
Od wrze\u015bnia 1999r. jest tu sze\u015bcioklasowa Szko\u0142a Podstawowa. W tym samym budynku powsta\u0142o tak\u017ce Gimnazjum. Gimnazjum jest pierwsz\u0105 w dziejach Le\u015bmierza szko\u0142\u0105 \u015bredni\u0105. <\/p>\n
2004-2017<\/b><\/p>\n
\n
W roku 2004 Szko\u0142a Podstawowa i Gimnazjum zostaj\u0105 po\u0142\u0105czone w Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142.<\/p>\n
<\/p>\n
……<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Historia naszej szko\u0142y jest zarazem histori\u0105 szkolnictwa w naszym rejonie. 140 letni\u0105 histori\u0119 szko\u0142y opracowano na podstawie broszury \u201eHistoria Szko\u0142y w Le\u015bmierzu. Wydanie jubileuszowe z okazji 120 lecia istnienia.\u201d Historia najnowsza zosta\u0142a wi\u0119cej …<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":203,"parent":8,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-47","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/47","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=47"}],"version-history":[{"count":35,"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/47\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":655,"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/47\/revisions\/655"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.lesmierz.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=47"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}